Jedinice Jugoslovenske narodne armije (JNA), teritorijalne odbrane tzv. Autonomne oblasti Slavonija, Baranja i Zapadni Srem, i dobrovoljački odredi iz Srbije, takođe pod komandom JNA, započeli su 25. avgusta 1991. godine opsadu Vukovara koja je trajala 87 dana.

Tokom opsade, grad je sistematski i neselektivno granatiran sa kopna, Dunava i iz vazduha. Poginulo je oko 1.000 civila, ranjeno više od 2.500, dok je oko 5.000 ljudi odvedeno u zatvore i logore u Srbiji.

Svi stanovnici Vukovara nesrpske nacionalnosti proterani su nakon pada grada 18. novembra 1991. godine.

Nakon pada Vukovara izvršen je i masovni zločin, kada je komanda JNA predala teritorijalcima i dobrovoljcima više od 200 zarobljenika i civila hrvatske nacionalnosti iz vukovarske bolnice. Ovi ljudi ubijeni su na poljoprivrednom dobru Ovčara kraj Vukovara.

Zločin na Ovčari je jedini za koji se sudilo kada je reč o opsadi i padu Vukovara. Pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) u Hagu su osuđeni oficiri JNA Mile Mrkšić i Veselin Šljivančanin.

Postupak za Ovčaru pred Većem za ratne zločine Okružnog suda u Beogradu traje već šest godina i do sada je pravosnažno osuđena samo jedna osoba. 

Predstavnicima udruženja Vukovar 1991, ratni vojni invalidi iz Zrenjanina nisu dozvolili da 3. oktobra 2009. postave spomen ploče na mestima gde su se nalazili logori Stajićevo i Begejci. Prema podacima Udruženja, od jeseni 1991. u tim i ostalim logorima u Srbiji ubijeno je oko 300 Vukovarčana,  a 495 se još uvek vode kao nestali.

Osamnaest godina Vukovara, Inicijativa mladih za ljudska prava, pdf

Peščanik.net, 18.11.2009.